Materiaaltype en samenstelling:
De breuksterkte van U-vormige metalen haken grotendeels hangt af van hun productiemateriaal. Materialen van hoge kwaliteit zoals staal met hoge sterkte legering hebben meestal een hogere breuksterkte.
De legeringselementen in het materiaal (zoals Cr, Ni, MO, enz.) En de zuiverheid van het materiaal kunnen ook de breuksterkte beïnvloeden.
Materiaalverwerking en warmtebehandeling:
De warmtebehandelingstoestand (zoals uitdoving, temperen, enz.) Heeft een significante invloed op de mechanische eigenschappen van materialen. Passende warmtebehandeling kan de breuksterkte van materialen verbeteren.
De inhoud van niet-metalen insluitsels, korrelgrootte, microstructuur, enz. In materialen kan ook hun breuksterkte beïnvloeden.
Ontwerp- en productieproces:
Het ontwerp van U-vormige metalen haken (zoals grootte, vorm, overgangsfilet, enz.) Heeft direct invloed op hun spanningsverdeling en breuksterkte.
Defecten (zoals scheuren, poriën, insluitsels, enz.) In productieprocessen (zoals smeden, gieten, snijden, enz.) Kunnen hun breuksterkte verminderen.
Het warmtebehandelingsproces bij productieprocessen, zoals verwarmings- en koelsnelheden, kan ook de microstructuur en breuksterkte van materialen beïnvloeden.
Gebruiksomgeving:
U-vormige metaalhaken kunnen worden beïnvloed door omgevingsfactoren zoals temperatuur, vochtigheid en corrosieve media tijdens gebruik, wat hun breuksterkte kan verminderen.
De mechanische eigenschappen van materialen kunnen bijvoorbeeld veranderen onder omgevingen op hoge temperatuur, wat leidt tot een afname van de breuksterkte.
Stressstatus:
U-vormige metaalhaken kunnen worden onderworpen aan verschillende spanningen zoals spanning, compressie, buiging en torsie tijdens gebruik, en de combinatie en grootte van deze spanningen kunnen hun breuksterkte beïnvloeden.
Vooral in stressconcentratiegebieden (zoals overgangshoeken, inkepingen, etc.), is er meer kans op breuk.
Dienstleven en vermoeidheidsschade:
Bij langdurig gebruik kunnen U-vormige metalen haken worden beïnvloed door vermoeidheidsschade, wat leidt tot een geleidelijke afname van hun breuksterkte.
Vermoeidheidsschade is de geleidelijke ophoping van schade aan materialen onder herhaalde stress, wat uiteindelijk leidt tot breuk.